سياست خارجي آمريکا در خاورميانه ، ايران را غده اي اساسي در منطقه ميبيند و اين جريان چه در دموکراتها و چه در جمهوريخاهان با درجات مختلف به چشم مي خورد که البته اين امر ناشي از سياستهاي بلند مدت آمريکا درمنطقه خاورميانه و نفوذ بسيار بالاي صهيونيست درپيکره کاخ سفيد است.

ولي اين نوع نگاه نسبت به ايران در جمهوريخاهان بسيار بالاتر است و در مورد دموکراتها نيز اين جريان وجود دارد ولي با درجه کمتري ،که در 28 سال بعد از انقلاب ايران جلوهاي خود را نمايان ساخته است.

پيروزي باراک اوباما و دموکراتها پس از سالها در انتخابات آمريکا دربلند مدت تغييري عمده اي در سياستهاي آمريکا در منطقه در قبال ايران نخواهد داشت ولي اين مهم مي تواند به عنوان يک فرصت مثبت براي ايران محسوب گردد. در اين مقطع زماني که پرونده هسته اي ايران در مرحله بحراني قرار دارد و از طرفي منطقه نيز کاملا آمريکايي شده است مي تواند برگه برنده اي براي ايران نسبت به سازش با آمريکا باشد. اوباما که به طور طبيعي در سال اول رياست جمهوري خود دست به تغيير و احياي دموکراتها خواه ها و از طرفي سياستهاي کلان آمريکا در جهان خواند زد نيز به دنبال اين  است تا ايران را در اين مقطع زماني منعطف سازد.

بخش ديگرسياستهاي باراک که حرکت از عراق به افغانستان است برگه ديگر مثبت منطقه اي و مقطعي در دست ايران است . هم اکنون اختلافات برسر عراق بين آمريکا و ايران به اوج رسيده است و اين مسئله مي تواند با درايت ايران در همکاري با اوباما ، ايران را به برنده واقعي حمله غرب به عراق تبديل کند.

البته با توجه به روحيات مشاوران خاورميانه اوباما که هم اکنون افغانستان را مورد هدف قرار داده اند مي توان آن را سياست گرايش مقطعي به ايران براي دستيابي به اهداف منطقه اي آمريکا دانست . اين مسئله در کوتاه مدت که ايران نيز به دنبال توانمند سازي خود در پيکره داخل و منطقه است مي تواند برگه برنده ديگري براي ايران  محسوب گردد.

فعال سازي سياست خارجي و ايجاد يک تفکر و تصميم منسجم نسبت به سياستهاي جديد آمريکا در خاورميانه توسط ايران مي تواند براي آمريکا وايران ، بويژه ايران که در شرايط نامناسب اقتصادي وسياسي قرار دارد يک فرصت تلقي گردد. که آن را مي توان گرايش برد-برد براي هر دو طرف محسوب کرد.

براي آمريکا و مشاوران اوباما اين امر مشخص است که هم اکنون توجه به چين و روسيه و بحران هند و پاکستان اولويت بيشتري نسبت به ايران دارد و کمي آزاد گذاشتن ايران در اين مقطع مي تواند براي آمريکا استراتژي مفيدي به شمار آيد.

Regretfully, in the past days London has been again the theatre of numerous knife crimes targeting young people by youths themselves. The fact that more than 10 youths were attacked and stabbed dead in less than one week is a big tragedy for London society, while police duties and security are being seriously questioned.

When considering the age of victims and their murderers, sadly we realize that, on one side they are almost teenagers whose life conditions in London prove particularly unsafe.  On the other side, however, the crucial question we should ask ourselves is why, despite the massive security measures and CCTVs put in place, particularly in the last times, London face this terrible recrudescence of brutal violence.

I think these crimes should be interpreted as a special alarm for London policy makers and well as the overall society. In order to be effective in cutting this phenomenon, the call for revision of the security system in London, must take into consideration and incorporating in its approach  the deep crises of values affecting the young populations, a much wider phenomenon then London and the UK, but reaching other European countries and the rest of the  world.

Values as “respect” and “belonging” should be highlighted and reaffirmed in educational and awareness campaigns and activities aiming at non-violent communication, especially among the youths, inducing them to express themselves and their aggressiveness in a different and positive way. It goes without saying that measures to restrict the use of knife among young people, can accompany and facilitate a tailor made educational and informative process in which all sections and levels of population should be involved in tandem with the Mayor of London.

In addition, the overwhelming bombarding of knife crime news in the media can incite forms of imitations both in London and overall UK if radical actions to curb this scourge at its root are not taken in the proper way and timing.

Also in Ettelaat International.

نتایج اولیه انتخابات ایالات متحده و نوع برخورد افکار مردم آمریکا با رویه ها و عملکرد ضعیف دولت بوش در راستای سیاستهای بین الملل این کشور نشان می دهد دورده بعدی ریاست جمهوری آمریکا را بایستی برای حزب دموکرات دانست.

این پنداشت در صورت صحت و وقوع نوعی فاجعه برای حزب جمهوری خواه به شمار می آید. به عنوان مثال خاورمیانه به عنوان هسته اصلی سیاستها و اهداف بین الملل دولت بوش در طول عمر دولت بوش دستاوردهای بسیاری را برای ایران به همراه داشته است. ایرانی که در طول 28 سال گذشته همواره دشمن آمریکا به شمار می آمده است. سیاستهای بوش در منطقه خاورمیانه باعث شد ایران که همواره با دو غده بزرگ با نامهای صدام و طالبان سرکار داشت ، هم اکنون در راستای سیاستها و فعالیتهای دولت بوش از این دو مشکل رهایی پیدا کند و همچنان پیشتاز خاورمیانه در مقابله با اسرائیل وآمریکا باشد.

در واقع انتقاد محافل سیاسی آمریکا چه از طرف دموکراتها و چه از طرف جمهوریخواهها به دولت بوش این است که چرا دستاورد دولت بوش در دو دوره در نهایت به نفع ایران تمام شده است و هم اکنون ایران را به قدرتی پایدار در منطقه تبدیل کرده است.

همین واهمه برای ایالات متحده است که دموکراتها را به سازگاری با ایران و قبول ایران به عنوان قدرت شماره یک خاورمیانه تبدیل کرده است. شعارهای ستادهای تبلیغاتی دموکراتها بویژه از طرف سناتور ابوما مبنی بر برقرای رابطه با ایران حکایت از تغییر نوع نگاه آمریکاییها به ایران و قدرت آن در منطقه است. ابوما با شعار تغییر ، پیش بسوی دفع اشتباهات سیاسی بوش ، نقطه ای که مردم آمریکا به آن رسیده اند ،می باشد و البته  این تغییر نگرش می تواند در صلح و پایداری در منطقه خاورمیانه بسیار مثبت واقع شود.

با این رویکرد که سیاستهای دولت بوش در منطقه خاورمیانه موجب بزرگتر شدن ایران شده است ؛ جمهوریخاهان ماههای سرسختی برای پایان در راه دارند. چرا که اگر همچنان ایران را به صورت فعلی رها شده بدانند و با توجه حذف دو غده منطقه برای ایران به نامهای صدام و طالبان ، نوعی فاجعه در عملکرد جمهوریخاهان در تاریخ آمریکا به شمار می آید و ایران را به یک قدرت واقعی تبدیل کرده است .البته بوش با توجه به خصوصیات جنگجویانه شخصی خود و اطرافیانش بعید است که با این قضیه کنار بیاید.

از طرفی هم هر گونه اقدام نظامی علیه ایران در پایان دولت بوش بر مشکلات این دولت از تورم اقتصادی گرفته تا باتلاق خاورمیانه و از دست دادن همراهان در این جنگ ،خواهد افزود.

ماههای انتهایی دولت بوش را بایستی یک تراژدی بزرگ برای آمریکا دانست. تراژدیی که در هر صورت برای جمهوریخاهان نوعی فاجعه محسوب می گردد.

اروپا در سالهای اخیر شاهد موج فزاینده گرایش مردم به اسلام بوده است و این قضیه یک مشکل استراتژیک برای غرب شده است .آنچکه هم اکنون در اروپا و بویژه در کشورهایی چون انگلستان دیده می شود گسترش روزافزون لایه های جمعیتی و  شبکه های  مسلمانان است. این قضیه در اروپا به قدری جدی شده است که از فیلم جدید نماینده هلند در خصوص اسلام به راحتی استنباط می شود.

در انگلستان برنامه های مختلفی برای بررسی نحوه مهار مسلمانان در این کشور دیده می شود. چندی پیش شبکه BBC2 در میزگردی در خصوص ادیان به بررسی نحوه نفوذ مسلمانان در این کشور پرداخت . این برنامه دلهرهای دولتمردان انگلیسی را نشان می داد که واهمه فراگیری مسلمانان در انگلستان را نمایان می کرد . حتی در یک بحثی در این برنامه از نفوذ نمایندگان مسلمان به پارلمان ، تغییر نام خیابانها به نامی برگرفته از اسلام و... به صراحت به عنوان یک دغدغه عنوان شد.

البته این موج واهمه از اسلام از سالها قبل در اروپا آغاز شده بود و تحلیگران از رشد اسلام خبر داده بودند. 10 سال پیش ، زمانی که ملکه انگلیس پسر خود و همسر وی ، دایانا که یک مسلمان بود را در یک تصادف ساختگی بود به قتل رساند ، واهمه رسیدن مسلمانان به قدرت بود.

امسال هم مراسم عاشورا در لندن که با راهپیمایی چند هزار نفری مسلمانان در یکی از مکانهای معروف شهر (Hypark) در چندیدن ساعت صورت گرفت ، نمایشی از افزایش بی نظیر مسلمانان و اسلام در انگلستان بود.

مهاجرت فزاینده مسلمانان به غرب ، زاد و ولد زیاد در بین مسلمانان ، به سن جوانی رسیدن فرزندان مسلمان که در غرب متولد شده و گرایش بالایی به اسلام دارند ، برنامه های تروجی مسلمان در غرب ، سیاستهای اسلام ستیزی غرب در قبال مسلمانان که موجب تحریک مسلمانان و بالطبع افزایش تبلیغ اسلام و فعالیهای زیرزمینی مسلمانان در غرب شده است ، افزایش بنیه اقتصادی مسمانان و تشکیل اجتماعات و کانونهای تبلیغی اسلام در غرب شده است ، افزایش تشکلهای مسلمانان ، حمایت سیستمهای تروریستی مثل القاعده از گروهکهای مسلمان  ، سیاستهای آمریکا در قبال مسلمانان بعد از 11 سپتامبر و... همه و همه از عوامل گسترش اسلام در غرب بویژه انگلستان بوده است.

انتشار لیست دانشگاههای برتر دنیا در رشته های مختلف  ، همچنان آمریکا و پس از آن انگلستان را در صدر لیست به  لحاظ کیفیت نشان می دهد. در مقاله ای در روزنامه فاینشیال تایمز لیست دانشگاههای برتر دنیا منتشر شده است. بهترین دانشگاهها در رشتهBusiness  همچنان آمریکا و پس از آن انگلستان قرار دارد. دانشگاه PENNSYLVANIA  در آمریکا پس از 3 سال متوالی همچنان در صدر قرار دارد . این دانشگاه از سال 2006 در صدر لیست بهترین دانشگاههای این رشته قرار گرفته است. پس از آن LONDON BUSEINSS SCHOOL  از انگلستان در رده دوم قرار دارد.  روزنامه فاینشال تایمز همچنین در تقسیم بندی موضوعی در این رشته لیست بهترینها را نیز آورده است. در این لیست 100 تایی اسم دانشگاههایی از کشورهای فرانسه ، چین ، هندوستان و غیره نیز به چشم می خورد.

بررسي روابط ايران و آمريکا نشان مي دهد که  بخشهاي خاص در آمريکا همواره در طول سالهاي اخير به دنبال کارشکني در عادي سازي روابط ايران و آمريکا در تلاشند.و هر از ابزاری برای ایجاد محیطی مخدوش در آستانه روابط استفاده می نمایند. آنچه که از ظاهر امر مشخص است نشان مي دهد که دو دولت ايران و آمريکا هر يک بر ضررهاي ناشي از نبودن يک ميز مذاکره براي بحث در مورد بسياري از مسائل حاد اقتصادي , سياسي و نظامي واقف هستند و هر يک در صدد گشایش بابی براي مذاکره هستند. در سالهای اخیر ايران چندين بار آمادگی خود را براي ايجاد باب مذاکره در سالهاي اخير اعلام کرده است و همواره دولت آمريکا را در ایجاد مشکل بر عادی سازی روابط مقصر می داند . به نظر اين مسئله درست است و اين آمريکا است که همواره با برنامه هاي ناهمگون خود بدنبال سوء استفاده از وضع موجود بوده است.آنچه که در مراودات بين المللي نمايان است نشان از بي رغبتي دولت آمريکا و سياست چند بخشي اين  کشور در خصوص ايران است. دولت بوش در سالهاي اخير نشان داد که هرگز به دنبال ايجاد رابطه با ايران نبوده و هميشه به دنبال مخدوش کردن نظام جامعه بين الملل در خصوص برنامهاي مختلف ايران بوده است. بحث پر جنجال سالهاي اخير غني سازي اورانيوم ايران که با شدت و تبليغات اسرائيل بوسيله آمريکا و برانگيختن جامعه جهاني در خصوص ايران همراه بوده ,  نشان از يک نيروي بازدارنده در عادي سازي وروابط ايران و آمريکا مي باشد. اين نيروي بازدارنده در دولت آمريکا نفوذ زيادي دارد و مي تواند از رژیم صهیونیستی نشات گرفته باشد.

به عنوان مثال مسئله هسته ای ایران بهانه ای مناسب برای دولت آمریکا در طی سالهای اخیر بوده است . این بهانه در گزارش اخیر منابع اطلاعاتی به خوبی نمایان است.  آژانسهاي اطلاعاتي آمريکا در يک ارزيابي جديد , ديروز آشکار ساختندايران برنامه ساخت بمب اتم خود را در سال 2003 متوقف کرده بود. يافته اخیر , ارزيابي دو سال پيش مقامات  رسمي اطلاعاتي آمريکا مبني بر اينکه تهران به دنبال بمب اتم است را  رد مي کند و هشدارهاي مکرر بوش درمورد اينکه ايران در حال تبديل شدن به يک قدرت اتمي  است را زير سوال مي برد. روزنامه تايمز درتحليلي در مورد اين خبر مي آورد: در آگوست , بوش هشدار داد که فضاي اتمي ايران مي تواند منجر به واقعه اي مثل هولاکوست شود , که آمريکا قبلاً از اينکه خيلي دير شود جلوي آن خواهد ايستاد. گزارش تخميني اداره اطلاعات ملي آمريکا ( NIE) – با اجماع نظر 16 همه آژانس اطلاعاتي آمريکا – بيان مي کند ايران در حال غني سازي اورانيوم است و به اين معني است که ممکن است اين کشور را قادر به ساخت بمب اتم در بين سالهاي 2010 تا 2015 بنمايد , البته اگر برنامه  اتمي مجدداً آغاز گردد . در واقع اين گزارش به خوبي نشان ميدهد که مسئله هسته اي ايران در سالهاي اخير بهانه اي بيش براي دولت بوش نبوده است و از آن براي برنامه هاي بلند مدت خود در خاورميانه استفاده مي کرده است .

مجموع تراکنشهاي پنهان ديپلماتيک بين دو کشور توسط بخشهاي مختلف دوکشور در سالهاي اخير , بويژه تلاشهای تعدادي از نمايندگان مجلس سناي آمريکا که در سالهاي اخیر در برقراري روابط دو کشور نشان از ترغیب دو طرف به عادی سازی روابط بوده اما بازماندن ادامه مذاکرت به دليل کارشکني هاي طرف آمريکايي  ,نشان از بي رغبتي حالت عادي در روابط ايران – آمريکا از جانب دولت بوش مي باشد. چرا که بوش با توجه به برنامه هاي استراتژيک تبيین شده از سوي عوامل نفوذي صهيونيست , بيشتر تمايل به حساس کردن ايران به عنوان مرکزي در خاورميانه و مجذور کردن نگاهها  به اين منطقه از جهان براي پيگيري برنامه ها در نقاط مختلف از جمله اسرائيل دارد.صحبتهاي اخير بوش در سخنرانيهاي ماههاي گذشته نشان مي دهد که مشکل اصلي بوش توليد و غني سازي اورانيوم نمي باشد. چرا که مشکل اصلي همانطور که چندين بار در سخنرانيهاي خود عنوان کرده است , دانش ايرانيان مي باشد که مسئله مي تواند براي منطقه ( اسرائيل ) و آمريکا يک مشکل عظيم در آينده باشد. پس مشکل دانش ,مشکلي نيست که با عادي سازي روابط ايران و آمريکا حل شود , بلکه با يک محيط خراب و ايجاد جنگ در خاورميانه مي توان مشکل دانش حل کرد .آنهم با ترور ليست آماده اسرائيل و آمريکا در ايران که مجموعه از افراد علمي و اطلاعاتي مي باشند حل کرد. اين موضوعي است که  بوش به دنبال آن است و هرگز عادي سازي روابط ايران و آمريکا را ممکن نخواهد کرد.

آنچکه از روند پرونده هسته ایران نمایان است نشان می دهد که آمریکا وانگلیس با همراه کردن چند کشور دیگر , پرونده هسته ای ایران را به اوج تنش در سطح بین الملل کشانده و چهره ایران را در سطح بین الملل بسیار مخدوش کرده است و این تنش در حال رسوخ به کشور ودر بین ارکان نظام است که قطعا باعث تزلزل پایه های نظام خواهد شد.

 در واقع برای همه مسلم است که این جنجال جهانی به پا شده در دنیا به سر کردگی آمریکا و انگلیس با این شدت و حساسیت واقعیت ندارد و می توان آن را نوعی بهانه دانست.و آنچکه از گزارشات آژانس بر می آید نشان می دهد که ایران به دنبال بمب اتم در حال حاضر نیست.

در این میان با توجه به تنش ایجاد شده در سطح بین الملی , سیاستمداران ایران بایستی به نوعی با اتخاذ استراتژی و دیپلماسی مناسب کشور را از گودال آمریکا و انگلیس بیرون بیاورند.

چرا که صدور قطعنامه سوم و اعمال تحریم های بیشتر بر ایران , کشور را بیشتر دچار مشکل می کند و این مشکلات  صدمه بیشتری به مردم خواهد زد و کشور از سطح رفاه اقتصادی دورتر می شود.

از طرفی دیگر با صدور قطنامه و اعمال فشارهای بیشتر , ایران بیشتر به انزوا خواهد رفت و این خود مشکلات خاص خود را برای کشور ایجاد می نماید.

اختلاف بیشتر در بین ارکان نظام و در نهایت پررنگتر شدن سایه جنگ بر کشور از پیامدهای دیگر عمق پیدا کردن پرونده ایران و قطعنامه سوم می باشد.

راهکاری مناسبی که به زهن من برای خروج از بحران هسته ای فعلی کشور می رسد , اعلام توقف کامل فعالیتهای غنی سازی در کشور به بهانه یک روز و مناسبت خاص ( مثل اعیاد مذهبی مبارک و یا روز جهانی صلح  و یا هر مناسبت جهانی) که نشان دهد که ایران کشوری جویای صلح و این توقف کامل غنی سازی نشان از تمایل ایران به تفاهم با کشورهای دنیا است و نشان دادن بهانه جوییهای قدرتهای بزرگ برای اعمال زور در دنیا است. در واقع این حرکت علاوه بر اینکه نشان از ضعف ایران نیست , بلکه توانایی دیپلماتیک ایران را نشان خواهد داد.

این حرکت که می بایست با یک جنگ روانی گسترده بر علیه آمریکا و انگلیس به همراهی آژانس , چین , روسیه و لابیهای مناسب با منابع خبری مختلف در سراسر دنیا همراه باشد , می تواند ورق را برگرداند و برنامه های آمریکا و انگلیس را بهم می زند.

این حرکت می تواند توپ را به زمین قدرتهای بزرگ بیاندازد و حداقل تنش فعلی ایجاد شده در سطح بین الملل که در حال رسوخ به کشور است را دفع نماید. همچنین نگرش بسیاری از کشور ها بر علیه ایران را تغییر خواهد داد.

به لحاظ اقتصادی نیز تاثیر خود را در جلوگیری از اعمال تحریمهای بیشتر برای ایران در قطعنامه سوم   خواهد گذاشت. چرا که مفاد قطعنامه سوم بیشتر بر روی تحریم شرکتهای نفت همکار با ایران است که تاثیر بسیاری بر اقتصاد کشور دارد. این حرکت نوعی دفع شکست در عرصه دیپلماتیک و اجرای فرامین حضرت امام در تلاش برای پاسداری از سیانت انقلاب ونظام خواهد بود.

آنچکه از بیرون دیده می شود ایران به لحاظ دیپلمایک در حال شکست است و پایه اختلاف بین ارکان نظام در حال شکل گیری است . که این همان چیزی است که آمریکا و انگلستان به دنبال آن هستند.

برو به تاريخ: